شعر گمگشته از آریا حقیقی

تاریخ ارسال : 1405/03/19

شعر:

چو ابر بود آسمان باران و رگبار

نرفته از خیالت خواب چشمانم دگر بار

که با یادت زدیم از خانه بیرون و رمیدیم 

من و فرهاد و مجنون بیکدیگر رسیدیم

 

بگفت مجنون ندیدید لیلی من

همان سیمین تن و گل پیکر من

همان ابروی طاق و سایه بانم

همان رعنا قد و سرو گرانم

 

بگفت فرهاد نمیدانم ندانم بکرد فریاد

کجایی زهر شیرینم کجایی آخرین دینم

کجایی نور آیینه کجایی داغ بر سینه

ندار تیشه ام تیزی بدون یاد شیرینم

 

بکردندم نگاه با هم بگفتند 

تو را دیگر چرا خوابت پریده ؟

 بگفتم کسی لیلای شیرین مرا در ره ندیده ؟؟